Wystawy

Wystawa główna:

Filatelistyka Polska i Zagraniczna

Wystawa filatelistyczna – wystawa stała zainspirowana 160. rocznicą emisji pierwszego polskiego znaczka pocztowego.

Polska 1 – pierwszy znaczek, projekty Zygmunta Kamińskiego czy Andrzeja Heidricha, “odwrotka bokserów” z 1956 roku, znaczki z kryształkami Swarovskiego, miniaturowa “Bitwa pod Grunwaldem” rytowana przez Czesława Słanię. Te i kilkaset innych filateliów składają się na nową wystawę, która od września 2020 roku prezentowana jest w trzech pomieszczeniach Muzeum Poczty i Telekomunikacji we Wrocławiu. Trzy ekspozycje to: filatelistyka dla początkujących, projekty i znaczki pocztowe od 1917 do 2008 roku oraz znaczki zagraniczne.
Pierwsza część wystawy poświęcona jest procesowi powstawania znaczka od projektu przez próby i akcepty do finalnego produktu, rodzajom emisji, materiałom i formom wydawniczym – w oparciu o bogate i unikatowe zbiory muzealne.
Druga część ekspozycji prezentuje dzieła wybitnych artystów między innymi: Edwarda Bartłomiejczyka, Wacława Husarskiego, Józefa Toma, Macieja Jędrysika, Waldemara Świerzego oraz znaczki, które wydrukowane w Polskiej Wytwórni Papierów Wartściowych powstały w oparciu o nie.
Ostatni fragment to prezentacja wybranych znaczków z całego niemal świata. Realizacja uniwersalnych tematów takich jak: sztuka, muzyka, zabawa, cyrk – przewijająca się w emisjach poczt z różnych krajów.

Historia Poczty Polskiej

Wystawa ukazuje rozwój urządzeń pocztowych na ziemiach polskich od utworzenia w 1558 r. Poczty Polskiej do reaktywowania państwowego przedsiębiorstwa „Polska Poczta, Telegraf i Telefon” po II wojnie światowej. Szczególnie bogato została udokumentowana poczta XIX wieku.

Na wystawie można zobaczyć mundury pocztowe od XVI do XX w., trąbki i zegarki pocztyliońskie, zegar dyliżansowy, listy i wagi listowe, piórniki i kałamarze podróżne, a ponadto inne liczne eksponaty oraz archiwalia, w tym dokumenty świadczące o udziale pocztowców w powstaniu listopadowym i styczniowym. Malowniczy obraz życia dawnej poczty przedstawiają ryciny i oleje ze scenami rodzajowymi związanymi z przesyłaniem listów i podróżowaniem.

Szyldy i skrzynki pocztowe

Na wystawie są prezentowane polskie i zagraniczne szyldy i skrzynki pocztowe od 2. pol. XVIII w. do końca XX w. Wśród nich jest najstarszy zachowany polski szyld pocztowy pochodzący ze stacji przeprzegowej w Słonimiu z czasów panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W ekspozycji znajduą się również szyldy i skrzynki z zaboru rosyjskiego, pruskiego i austriackiego oraz z międzywojnia, w tym rosyjska skrzynka przemalowana na polską w 1918 r., a także pierwsza automatyczna polska skrzynka na listy Syrena z 1924 r. Szczególne miejsce zajmują skrzynki pocztowe z powstania warszawskiego.

Konne pojazdy pocztowe

W ekspozycji, obok akcesoriów związanych z dawnymi środkami transportu pocztowego, można zobaczyć trzy konne pojazdy pocztowe: dwukabinowy dyliżans z XIX w., mieszczacy 23 pasażerów i dwie osoby obsługi, dyliżans mieszczący 9 pasażerów wykonany w latach 1938-39 na wzór Berline mit Coupe Carskiej Poczty Niemieckiej z 1873 roku oraz furgon do przewożenia listów i paczek z 1925 r. Wystawę wzbogaca angielska litografia przedstawiająca scenę związaną z podróżowaniem dyliżansem i pocztową mapę komunikacyjną Europy z 1856 r.

Telegraf i telefon

Wystawę otwiera zbiór urządzeń teletechnicznych, głównie aparatów telegraficznych i telefonicznych. Obok telegrafów Morse’a, Hughesa, Baudota i Wheatstona, wynalezionych w XIX w., są także dalekopisy wprowadzone do użytku w koncu XX w.
W kolekcji telefonów zwracają uwagę ścienne i biurkowe telefony z rozdzielonym mikrofonem i słuchawką produkcji szwedzkiej i amerykańskiej z przełomu XIX i XX w., np. telefon biurkowy Ericssona produkcji rosyjskiej z 1898 r. oraz aparat telefoniczny polskiej konstrukcji z 1928 r.

Sala Fonograficzna

Wystawa stanowi przegląd zgromadzonych w Muzeum aparatów radiowych i telewizyjnych używanych w Polsce od 1929 roku. Wśród nich wyróżnia się prototyp telewizora z 1947 r. oraz polskie radioodbiorniki detektorowe, tzw. detefony produkowane w latach 1930 – 1931, a także pierwsze po wojnie radia polskiej konstrukcji typu „Pionier” z 1948 r.